Inspiratietuin

En opnieuw heb ik dit weekend 2 grote groencontainers vol gekregen, met heermoes, haagwinde, brandnetels, woekerende munt, distelsoorten, enz. Maar niet alleen met onkruid. Meteen maar een soort herfstopruiming gehouden. Een heestersoort met enorme stekels, waar ik de naam niet van weet (heeft iets weg van de haagbeuk), duikt overal in de tuin op en gedijt kennelijk goed. Daar heb ik korte metten mee gemaakt. Uit wraak heeft ie me geprikt, en de brandnetels trouwens ook.

Het moest er een keer van komen. Dat ik met mijn strippenkaart op een plek kom waar je alleen maar de ov-chipkaart kunt gebruiken. De Amsterdamse metro is toevallig per vandaag volledig overgestapt op de ov-chipkaart. En dat was geen prettige ervaring, kan ik u melden.

De lange wachtrij bij het loket neem ik voor lief; dat ik te laat was voor mijn afspraak ook. Maar wat is dát duur! Voor 3 haltes heen en 3 haltes terug was ik in totaal € 5,00 kwijt. Met mijn vertrouwde strippenkaart, heb ik snel even omgerekend, had hetzelfde traject mij een dag eerder nog maar € 2,00 gekost. Een prijsstijging van maar liefst 150%, en dát vind ik ronduit schofterig!

Dank je wel Amsterdam voor de gastvrijheid, dank je wel overheid.

De tuin ligt er desolaat bij; ik durf geen foto te plaatsen. Twee maanden lang heb ik er geen aandacht aan kunnen schenken. Ik heb mijn inspiratie even elders nodig gehad.

Nu kan ik er weer vaker zijn. Afgelopen weekend heb ik maar liefst twee grote groencontainers met onkruid stevig aangestampt, en tot de rand toe gevuld. En ook al komt de tuin weer tevoorschijn, daar ben ik nog niet mee klaar.

Zit ik in de tuin even een broodje te eten, hopt er ineens een pad tussen mijn benen door…

Het speelhuisje voor de kleine Isis is opnieuw een fase verder. Het dak zit erop en is waterdicht. Het moet een mooi groendakje worden.

Ik heb bedacht dat er een sedummat van 1,50 x 1,50 op komt. Maar weet één van mijn lezers waar in Zuid-Holland ik die kan krijgen????

In de Britse Telegraph stond het artikel “We must help our children connect with nature”.

Het artikel maakt zich bezorgd over de manier waarop kinderen worden beroofd van de natuur. Richard Louv, die het boek Last Child in the Woods schreef, beschouwt dit losraken zelfs als ziekte – Nature Deficit Disorder. De symptomen daarvan zijn depressie, hyperactiviteit, verveling, eenzaamheid. Deze symptomen nemen toe naarmate kinderen meer tijd binnen doorbrengen, of in auto’s achter ruiten geplakt, gescheiden van de natuur. Het artikel spreekt niet van teenagers, maar van screenagers, verwijzend naar alle grote en kleine schermen waar kinderen urenlang per dag naar staren.

We zullen ze moeten helpen, aanmoedigen, enthousiast maken om vaker buiten te komen. Als kinderen al iets van de natuur weten, weten ze vaak meer van leeuwen en wild in Afrika, dan van de dieren en insecten in hun eigen achtertuin.

Mijn dochter van 2½ komt gelukkig al naar me toe met “Kijk papa, spin!”, of “Bloem papa, niet plukken!”

Het was weer een leerzame avond bij Gezonde Gronden in Den Haag. Bas de Groot en Paul de Graaf van Eetbaar Rotterdam waren te gast en hielden een boeiende lezing over “de voedselketen terug in de stad”.

Daarbij introduceerden zij het principe van de stadsboer. Dat is iemand die zijn of haar geld verdient met landbouw in de stad. Er is zelfs al een afkorting bedacht, de ptb’er : de part-time boer. Bedoeld voor mensen die in eerste instantie stadslandbouw gaan plegen naast een betaalde baan.

Het spreekt mij wel aan moet ik zeggen. Op zaterdagmorgen een gezellig kraampje in de voortuin met producten uit eigen tuin die dan gretig aftrek vinden bij de buren in de straat. Ik zie het helemaal voor me.

Het is voor mij de eerste keer dat ik het produceren van lokaal voedsel hoor bepleiten vanuit een economisch perspectief. Interessant!

In het VKBanen artikel “Bloggen en twitteren voor de baas“, las ik een prachtige two-liner:

“Werkgevers kijken vaak nog naar sociale media als kippen naar het onweer. Ze weten dat ze er nu echt ‘iets’ mee moeten, maar wat precies en hoe, is voor velen onduidelijk.”

“Steeds meer Amerikanen laten de natuur haar gang gaan rond hun huis. De ecologische tuin moet het nieuwe statussymbool worden.

Tuinierclubs en milieugroepen moedigen  Amerikaanse gezinnen aan het keurige gazonnetje rond hun huis te vervangen door wilde planten of moestuinen. 

De zorgvuldig gemaaide en onkruidvrije grasveldjes rond de Amerikaanse huizen zijn een aanslag op het milieu. De uitgestrekte grasmatten hebben veel water nodig. De fossiele brandstoffen in de tonnen kunstmest en pesticiden die nodig zijn, dragen bij tot de klimaatverandering. De bestrijdingsmiddelen worden veel vogels en insecten fataal. En door de monocultuur vinden wilde dieren er bijna geen eten.”

Lees het hele artikel op de Vlaamse MO Mondiaal Nieuws site.

Zaterdagmiddag 12 juni om 14.35 uur op Nederland 2 wordt de Beagle slotuitzending herhaald. Een absolute aanrader voor iedereen met interesse in de staat van onze aarde.

Kort geleden deed ik  hier verslag van de schokkende uitzending.

Het speelhuisje vordert gestaag, maar het blijkt toch lastiger om aan geschikt tweedehands hout te komen dan ik dacht. Het raampje was wel een uitdaging en is goed gelukt.