Nederland helpt Haïti
Even off-topic nu, want Haïti daar kan niemand omheen.
Gisteravond had ik het voorrecht om beroepshalve bij de live tv-uitzending Nederland helpt Haïti te mogen zijn. Ik kan er nog steeds niet de juiste woorden voor vinden, maar wat een bijzondere avond was dat, wat een saamhorigheid, en wat een tegenstrijdige gevoelens.
Prachtige tv met unieke muziekmomenten, “afgewisseld” met de keiharde realiteit van ruim 150.000 doden en miljoenen ontheemden. Al die kinderen, en al dat grote en kleine leed; het is gewoonweg niet te bevatten.
Het grootste deel van mijn leven woonde ik in Hilversum; ik ben er geboren en getogen, en nog nooit was ik op het Mediapark bij een tv show. Nu wel, maar wát een rare aanleiding.
Een brandweerman met vele dienstjaren op het mediapark vertrouwde mij toe dat hij nog nooit zoveel BN’ers tegelijk bij elkaar had gezien, en dat gold voor mij natuurlijk ook. Ook dát leidde tot een bijna surrealistische mix van opgewondenheid en een soort functionele vanzelfsprekendheid om me tussen al die BN´ers, van Wouter Bos tot Esmee Denters, en van Wendy van Dijk tot Guus Hiddink, door te kunnen bewegen.
