Ik ben in transitie!
Ik ben (aan)geraakt, ik ben overtuigd, maar ik ben ook op zoek… De film In Transition was inspirerend en voor mij een bevestiging van de noodzaak tot verandering.
“Transition Towns zijn lokale gemeenschappen (grote en kleine steden, dorpen, wijken) die zelf aan de slag gaan om hun manier van wonen, werken en leven minder olieafhankelijk te maken. Piekolie en klimaatverandering zijn de belangrijkste drijfveren om in actie te komen voor verandering van onderop!” Zo valt te lezen op de website van Transition Towns Nederland.
De term peak-oil geeft het moment aan waarop we op de top van de olieproductie zitten. De meesten van ons gaan dat unieke moment meemaken in hun levens. Sommigen zeggen dat dat moment reeds bereikt is, anderen houden het op de komende 10-20 jaar. Feit is in elk geval dát het gebeurt, en iedereen heeft in de economieles geleerd wat er gebeurt wanneer schaarste ontstaat… De vraag naar olie stijgt immers wereldwijd nog steeds.
Ons leven wordt radicaal duurder en er ontstaan tekorten aan alles. Daarbij moet je beseffen dat in vrijwel elk product om je heen olie één van de grondstoffen is. Of het nou voedsel is, je computer, je meubels, de pen waarmee je schrijft…
We leven in een fascinerende tijd, als je bedenkt dat we óók nog een klimaatcrisis én een economische crisis het hoofd te bieden hebben.
Inspiratietuin gaat werk maken van permacultuur en lokaal voedsel.
Interessante invalshoek, Michiel. Ik ben geen specialist op dit terrein, maar ik lees en hoor dat nieuw ontdekte voorraden steeds lastiger te winnen zijn, en daardoor inderdaad een steeds groter beslag doen op die beperkte emissieruimte, zoals jij dat noemt.
En het andere dat ik telkens lees is dat weliswaar alternatieven relatief goedkoper worden, maar dat de massale beschikbaarheid daarvan wel eens te laat zouden kunnen komen om schaarste van brandstoffen te voorkomen.
Het probleem met olie en andere fossiele brandstoffen is niet zozeer dat ze opraken, want er worden steeds nieuwe voorraden, en nieuwe technieken om ze te winnen gevonden. Probleem is eerder dat er geen ‘emissieruimte’ is in de atmosfeer om zonder klimaatschade al die CO2 kwijt te kunnen.
Overigens, als iets schaars en duur wordt, worden er ook alternatieven ontwikkeld, en dat gebeurt al: duurzame energie, bio-plastics e.d.
Kortom, ik maak me meer zorgen over het klimaat, dan over het opraken van de olie en andere fossiele hulpbronnen. Ik zou bijna wensen dat ze opraakten – voor het klimaat…