Inspiratietuin

Erg geschrokken ben ik van de film Sea the Truth, gemaakt in opdracht van de Partij voor de Dieren.

Vanavond werd de film vertoond in een volle en gezellige lounge van het Haagse Hotel la Ville, in aanwezigheid van een inspirerende Marianne Thieme.

Kun je het je voorstellen? In minder dan 100 jaar tijd is 90% van de roofvissen op aarde verdwenen en 80% van alle commerciële vis? Toonaangevende wetenschappers geven aan dat als we in het huidige tempo vis blijven vangen en eten, de oceanen en zeeën binnen 40 jaar zijn leeggevist.

Wereldwijd zijn 80%-90% van de mangrovebossen verdwenen, de kraamkamers van de vis.

De oceanen leveren ca. 70% van de zuurstof op aarde. De gezondheid van de zee zou ons dus aan het hart moeten gaan, ..maar dat doet het niet!

Dat vis gezond is, is een mythe. Ja, toen er nog geen gif was en de oceanen geen plastic soep, toen was vis nog gezond. Van de commerciële vis zijn de tonijn en de zwaardvis het meest vervuild. Dat komt omdat het soorten zijn die zeer oud worden en bovendien heel uiteenlopend voedsel eten. Ze krijgen dus langdurig veel gif binnen. Vis eten is Russische roulette. Je hebt geen idee wat erin zit. Bij kinderen kan het eten van vis leiden tot verminderde hersenontwikkeling.

Dat doet me trouwens terugdenken aan een personeelsuitje, ik geloof in 1986. We voeren met een kotter op het IJsselmeer. En ik schrok van de verhalen die de schipper vertelde over wedstrijdjes die vissers onderling deden in wie de meest verminkte vis kon vangen. Toen al…

We denken dat visolie goed is voor onze gezondheid, maar de olie in vis ís niet eens van de vis. Die neemt de vis tot zich door middel van het eten van algen. Het is dus de algenolie die gezond is. Het is volstrekt nutteloos om vis te vangen voor visolie.

Toen ik 24 jaar was (1984) had ik het voorrecht om 9 weken lang langs vele Great Barrier Reef eilandjes te kunnen zeilen, en behoedzaam met een kano door de mangroven te glijden. Duiken is niet mijn ding, maar snorkelen wel. Daar zag ik de betoverende schoonheid van het rif en zijn bewoners. Vissen en koralen in alle kleuren, soorten en maten. Van zeepaardjes tot roggen, dolfijnen, haaien en zeeschildpadden. We gingen er respectvol mee om. Ik ving er enorme snappers en tonijn, maar uitsluitend voor eigen gebruik, omdat het het enige verse voedsel was dat we hadden.

Het was dáár dat ik de wereld definitief anders ben gaan zien. En ik wil dat mijn dochter dat over 20 jaar ook nog kan zien als ze die wens heeft.

Er is één oplossing. En dat is nú stoppen met vis eten. “Je vork is een machtig wapen”, zei Marianne Thieme.