De biologische fairtrade chocoladeletter van Albert Heijn is best lekker hoor, maar wel kei- en keihard! Heb ‘m in een theedoek gewikkeld buiten op de muur in stukken moeten slaan… Alleen werden dat dan wel weer hééél veel stukjes.
Het moestuinseizoen is alweer ten einde. Mijn eigen tuinvereniging sloot afgelopen weekend het seizoen af met een wat tamme jaarvergadering. Het water werd afgesloten, en zelf heb ik nog een beetje gesnoeid en opgeruimd.
Terugkijkend op een eerste seizoen Inspiratietuin moet ik zeggen dat ik de hoeveelheid werk heb onderschat. De tuin was flink verwaarloosd, de opgebrachte leemgrond laat slecht water door, en het onkruid tiert welig. De oogst is dan ook goeddeels mislukt, deels weliswaar door persoonlijke omstandigheden. En toch vond ik bij het opruimen zaterdag nog een pompoen onder het struikgewas. Dat was een aangename verrassing.
april 2010
september 2010
Nog net voordat de winter toeslaat heb ik verse paardenmest op de tuin aangebracht. Hoog nodig want de tuin is de afgelopen jaren flink verwaarloosd weet ik uit de overlevering. En dat is wel te zien ook.
Zeven keer ben ik met een kruiwagen vol dampende paardenpoep vermengd met stro op en neer gereden. En het was een veel minder vieze klus dan ik dacht. Ik schatte dat het erg zou stinken maar dat was niet zo. Voelde me wel een echte boer met mijn kruiwagen, overall en laarzen aan, riek in de hand en omgeven door poep.
De meneer van de paarden vertelde me bovendien dat zijn mest elke maand wordt opgehaald. Die wordt dan vermalen, en vermengd met aarde gebruikt voor de teelt van asperges en champignons.
Ik was nog een verslag schuldig van de NoWater dag vorige week, in het kader van No Impact Week.
Om water te besparen heb ik me om te beginnen elektrisch geschoren. Het rare was alleen dat ik op NoEnergy dag precies het omgekeerde heb gedaan. Dat roept bij mij automatisch de vraag op wat op scheergebied het minst belastend is voor het milieu, droog of nat?
Alhoewel ik al een kortdoucher ben, heb ik het douchen maar eens helemaal overgeslagen en me gewassen met een washandje. Tenslotte nog even mijn hoofd onder de kraan en klaar. En eigenlijk had ik een was willen draaien, maar ook dat kon best een dagje wachten.
Uit de schuur heb ik een emmer gepakt waarin ik “gebruikt” water, dat ik normaal door de gootsteen laat lopen, verzamelde. Daar spoelde ik de hele dag het toilet mee door.
Allemaal best makkelijk. Maar wat doe je als je dochter van twee het heerlijk vindt om af en toe lekker met water te kliederen? Vooral bij het handen wassen is dat erg leuk. Ik heb de kraan wat minder ver voor haar opengedraaid, maar verder wilde ik haar dat pleziertje toch niet ontnemen.
In mijn digitale krant (papier belast immers het milieu) las ik dat volgend jaar de prijs van ons drinkwater fors omhoog gaat. Dan is het wel handig, zo’n NoWater dag. Kun je nu alvast nadenken over besparingsmogelijkheden. Zelf wil ik nu dan toch serieus werk maken van regentonnen in de tuin. Of van een regenzuil.., de moderne variant op de regenton.
’s Avonds was het eten koken niet anders dan anders, behalve dan dat ik het spoel- en kookwater in de “toiletemmer” heb opgevangen. Ik verbaasde me over de grote hoeveelheden water die dat opleverde. Echt zonde om dat zomaar weg te laten lopen. De keerzijde is dat ik elke dag een emmer in mijn gootsteen nou niet bepaald handig vind.
En nadat we tenslotte bij het tandenpoetsen de kraan niet continu hebben laten lopen, was NoWater dag alweer voorbij. Het was een leuke en leerzame dag die eigenlijk heel goed te doen was.
Als de mensen in plaats van tegels meer planten en grond in hun tuin gebruiken, zou het aantal overstromingen van straten en wijken drastisch kunnen worden teruggebracht.
Klik hier voor het volledige het Telegraaf-artikel van Arjen ten Cate.
Mijn eerste No Impact dag was er één om met gemengde gevoelens op terug te kijken. Het was een grauwe, koude, stormachtige regendag. Ook in huis was het koud en donker. Regelmatig deed ik, puur uit gewoonte het licht aan als ik een kamer binnenkwam. “O nee, dat mag niet vandaag”, bedacht ik me dan snel. En de lamp ging weer uit.
Vandaag geen autorijden, geen tv kijken, geen was, geen afwas, geen lampen aan, en geen verwarming aan. Dat is allemaal nog wel op te brengen, ook al woon ik in een oud en slecht geïsoleerd huis. Ik ben speciaal kaarsen gaan kopen en heb een extra trui aangetrokken. Maar zonder computer wil ik toch echt niet. Hoe moet ik anders bloggen? Bovendien heb ik vandaag toevallig een vrije dag, en ik zou me dood vervelen met dit weer, zonder tv en zonder pc. Dus de luxe van mijn computer sta ik mezelf toe, al leg ik me wel een (flexibel) quotum op ten aanzien van het gebruik.
Maar hoe zet je eigenlijk koffie zonder elektriciteit? Geen idee, dus het espressoapparaat is ook aan geweest vandaag. En mijn fornuis heb ik ook aan gehad om een, …overigens biologisch, tartaartje dat tegen de houdbaarheidsdatum aanliep, klaar te maken. Die had ik al liggen en weggooien is nóg minder duurzaam, schatte ik.
Vanochtend ben ik sfeer gaan snuiven op het event Ontmoet en Groet Duurzaam Den Haag. Dat was georganiseerd in het kader van de Dag van de Duurzaamheid. Ik werd er ontvangen met een bekertje fair trade koffie, en verbaasde me over de bonte verzameling initiatiefrijke mensen, standhouders en workshops. Het kostte me moeite er mijn draai te vinden. Ook na het bijwonen van de workshop Een duurzame stad is een gezonde stad, lukte dat me niet. Duurzaamheid is inmiddels (big) business concludeerde ik, overigens zonder waardeoordeel, toen ik huiswaarts keerde.
Natuurlijk had ik de auto thuisgelaten en kwam ik op de fiets. De Impact die dat op míj had, was dat ik door en door natgeregend en tot op het bot verkleumd weer thuis kwam. Brrr.., niet leuk!
Vanavond ben ik uitgenodigd voor een kookworkshop in het Kooklokaal aan het andere eind van de stad, als een toevallige maar welkome escape uit mijn koude en donkere huis. En het spijt me zeer, maar daar ga ik toch echt met de auto naartoe…
Ik was al blij met de kachel in de auto die me weer een beetje opwarmde. En de avond was tof. Gezellig gekookt met z’n allen en het daarna lekker opgegeten. Alles ging op, dus no waste.
Thuisgekomen heb ik de kaarsen ontstoken die ik al samen met een doosje lucifers had klaargelegd, en ik moet zeggen: ik heb een beetje weinig licht, maar het is eigenlijk heel gezellig.
Conclusie: Het was zeker geen No Impact dag voor mij, wél een Low Impact dag. Bovendien was ik me de hele dag bewust van mijn impact op ons milieu. En dat alleen is al goed om eens bij stil te staan.
Morgen gaat het water op de bon…
Vanavond kwam ik er bij de filmvertoning No Impact Man achter dat het deze week No Impact Week is. Tijdens deze week word je uitgedaagd om stap voor stap te komen tot No Impact op het milieu.
Maar eerst iets over de film – een ontroerende docusoap – die gaat over de Amerikaan Colin Beavan en zijn vrouw en kind. Deze New Yorker was een jaar lang No Impact Man. Dat betekende geen auto/trein/metro, lokaal voedsel, geen vlees, geen wasmachine, geen cosmetica, zo min mogelijk afval, een wormenbak, etc. De impact op het milieu die hij toch had, probeerde hij zo goed en kwaad als het ging te compenseren met goede daden. Gedurende het jaar schreef hij zijn blog vol met mooie ervaringen. Het resultaat bleek geen jaar van inleveren, maar juist van winst. Beavan werd gelukkiger en gezonder. Na het jaar kwam er een boek, een film, en een No Impact Week.
Tijdens No Impact Week - heb ik vanavond geleerd – word je uitgedaagd om stap voor stap te komen tot No Impact op het milieu. Het is een kans om erachter te komen wat dit betekent voor jouw kwaliteit van leven: Kan een levensstijl die beter is voor de planeet samengaan met een leuk(er) leven? Hebben we alle luxe en gemak echt nodig, of kost dit vooral veel geld en tijd?
Elke dag wordt een ander aspect van duurzaamheid beetgepakt.
Zondag: Consumeren Denk na over wat je deze week naast eten zou kopen, en doe het niet (of probeer er op een andere manier aan te komen)!
Maandag: Afval Probeer geen afval te produceren, en leg het afval dat je wel produceert apart!
Dinsdag: Vervoer Maak je vervoer duurzamer, doe meer op eigen kracht (lopen/fietsen/trap), neem het OV of deel een auto!
Woensdag: Voedsel Eet vanaf vandaag tot het eind van de week lokaal geproduceerd & seizoensgebonden voedsel!
Donderdag: Energie Verminder je energieverbruik: doe het licht uit, en een extra trui aan!
Vrijdag: Water Verminder je waterverbruik: ook dat kan op allerlei manieren!
Zaterdag: Doe iets goeds Compenseer de impact op het milieu die je deze week wel had met iets goeds voor je omgeving! We bieden je allerlei opties.
Zondag: Eco-Zondag Een dag van rust en reflectie!
Natuurlijk ga ik meteen meedoen, al is het in mijn geval dan No Impact for the rest of the Week…
Gisteren woonde ik een boeiende lezing bij door Jan Juffermans van De Kleine Aarde over onze mondiale voetafdruk. Een meetmethode om te bepalen hoeveel ruimte, grondstoffen en energie we gebruiken, en hoe dat zich verhoudt tot de beschikbare biocapaciteit van onze aarde.
Met een eenvoudige test krijg je snel inzicht in je eigen persoonlijke voetafdruk. Ik blijk ca. 3 hectare te gebruiken. De gemiddelde Nederlander gebruikt 4,4 ha., en een Amerikaan maar liefst 9,4 ha. Daar spring ik dus relatief wel goed uit. Echter.., voor elke bewoner van onze planeet is gemiddeld slechts 2,1 ha. beschikbaar. En dát betekent een enorme uitdaging voor ons allemaal om veel duurzamer te gaan leven. Te meer omdat de wereldbevolking nog steeds stijgt, en daarmee de consumptie, terwijl de biocapaciteit van de aarde niet groter wordt.
Het mooie van de voetafdruk is dat ie ook valt te maken voor organisaties, steden en landen, zodat we objectief kunnen vergelijken.
