Stadsmeisje in supermarkt tegen haar vriend: “Wat is eigenlijk het verschil tussen snijbonen en sperziebonen?”
Vriendje denkt na, ziet voorverpakte gesneden snijbonen liggen en antwoordt voorzichtig triomfantelijk: “snijbonen zijn gesneden en sperziebonen niet!”
Stadsmeisje lijkt niet helemaal overtuigd…
Er zijn geen gebieden in onze hersenen te vinden die duurzaamheid willen. Ons brein wordt er simpelweg niet door geprikkeld.
Duurzaamheid via een omweg werkt daarentegen wél. Door bijvoorbeeld in te spelen op gevoelens van angst of pijn. Of door mensen juist een beloning in het vooruitzicht te stellen. Dat zijn prikkels waar ons brein wél op reageert.
Interessant en iets om terdege rekening mee te houden bij het maken van beleid.
Dat is wat Anjo Travaille onlangs concludeerde. Lees het volledige bericht op zijn website Bovenkamers.
Fondsenwervers (dat is mijn beroep) weten dat trouwens al lang. Beelden van zielige Afrikaanse kindjes, dat is wat scoort. De beloning voor de donatie is dat het ons een goed gevoel geeft, omdat we hebben bijgedragen aan de oplossing.
Natuurlijk tuinieren betekent zodanig tuinieren dat de natuur zich optimaal in de tuin kan ontwikkelen.
Het is mijn droom dat ons Tuinpark – ATV Loolaan – een voorbeeldfunctie krijgt als het gaat om natuurlijk tuinieren. En dat de vereniging een educatieve en bindende rol gaat vervullen binnen de wijk. Ook de gemeente Den Haag stimuleert dat nadrukkelijk.
Er is mij gevraagd of ik daar binnen de vereniging de trekker van wil worden. En daar hoefde ik niet lang over na te denken. Enthousiast ben ik ingegaan op het verzoek.
Ben benieuwd waar dit toe gaat leiden…
Onlangs werd ik benaderd om een artikel te schrijven in het verenigingsblad van mijn tuinpark, over mijn beleving van duurzaamheid, natuur en milieu. En dat heb ik gedaan. Er kwamen enthousiaste reacties. En morgen ben ik uitgenodigd door het bestuur van mijn tuinpark dat ook nadenkt over duurzaamheid. Ze willen er graag over van gedachten wisselen. Ik kijk er naar uit…
Het was er niet van gekomen om boodschappen te doen en ik had nog wat geconserveerde groenten op voorraad. Als groot fan van verse groenten vond ik desondanks dat het meer verantwoord was om de conserven op te eten dan om ze weg te gooien. Maar het is toch weggooien geworden…
Als eerste heb ik de inhoud van een pot Andijvie a la crème opgewarmd. Je weet wel, van de groenten van HAK. Nou, ik weet niet wat HAK met die groenten uitspookt, maar de geur alleen al voorspelde weinig goeds. Ik hield mezelf voor dat alleen de geur geen reden mag zijn om iets niet op te eten. Dat was fout gedacht! Zelden heb ik zoiets smerigs – en het was maar één hapje – geproefd als deze andijvie. Echt, het was een geur-en smaakervaring die alle beschrijvingen tart. So much voor de groenten van HAK! Hoe durven ze het te verkopen? En waar hebben we die Keuringsdient van Waren eigenlijk voor?
Gelukkig had ik van het huismerk van SPAR ook nog een pot Prei a la crème staan in de kelderkast.
En eerlijk is eerlijk, in vergelijking tot de andijvie van HAK, verdient de SPAR-prei een Michelin-ster, al moet ik erbij vermelden dat dat meer zegt over de andijvie dan over de prei. Want ook de prei had een penetrant chemisch luchtje. Minder dan de andijvie, maar gewoon niet aantrekkelijk. En dan de smaak.., ik heb het echt geprobeerd, een paar hapjes zelfs, want ik had een enorme trek intussen, maar uiteindelijk heb toch die hele smurrie weggesodemieterd. Wat was ook dat smerig!
Van het voorjaar ga ik toch weer mijn eigen verse groenten kweken.
U moet de groenten van Rob hebben!
Bij het maken van mijn zaaikalender is er een ongelukje gebeurd. Nu heb ik een heleboel gemengde zaden in een plastic zak. Dat wordt spannend dit voorjaar…
Misschien ben ik toe aan een zadenopbergsysteem… Iemand suggesties voor een handig systeem?
Gezonde Gronden organiseert een paar leuke activiteiten op zondag 13 februari in de Permacultuur tuin in het Haagse Zuiderpark.
Er is vanaf 12.30 uur een Tuinmiddag waarbij je de Permacultuur tuin en het Ecologisch paviljoen kunt komen bekijken, en je kunt laten informeren.
En vanaf 15.00 uur is er een netwerkbijeenkomst met entertainment voor potentiële groene ondernemers.
Mijn oog viel op een bericht over de recordhoogten van voedselprijzen in januari 2011, en dit lijkt nog maar het begin, aldus de FAO. Het is interessant om te analyseren wat de oorzaken van de wereldwijde voedselcrisis zijn. Extreem weer wereldwijd speelt een rol, maar natuurlijk staat ook dat niet op zichzelf…
Maar wat de oorzaken ook zijn, het is slecht nieuws voor consumenten en overheden. Zowel ver weg als dichtbij. Recent zien we in Egypte dat de hoge voedselprijzen voor veel mensen mede een aanleiding zijn om in opstand te komen tegen het heersende regime. Dichter bij huis merken ook wij dat de kassabon bij de supermarkt steeds hoger uitpakt.
Het goede nieuws daarentegen is dat steeds meer consumenten in hun eigen voedselbehoefte gaan voorzien. Ook de Inspiratietuin werkt daar aan. Niet alleen vanwege de hoge prijzen, maar ook omdat het leuk is, gezonder, en beter voor de aarde.
De Berlijnse wijk Kreuzberg staat om meerdere dingen bekend: de Turkse gemeenschap die er woont, het linkse krakersvolk dat er bivakkeert, en de enorme opkomst van hippe jongeren en dito winkels/cafés/werkplekken. Dit botst zo nu en dan met elkaar, maar het zorgt ook voor een enorm leuke wijk om te slenteren en uit te gaan.
Sinds 2009 bestieren enkele buurtbewoners de Prinzessinnengarten: een stads- en volkstuin in de ruimste zin van het woord. Op een braakliggend terrein van 6000 vierkante meter, midden in Kreuzberg hebben zij een ecologische/biologische gemeenschapstuin aangelegd, waar buurtbewoners hun eigen groenten en planten kunnen kweken.
Het belangrijkste doel is om alle bewoners dichter bij elkaar te brengen, maar inmiddels koopt Berlijn wat graag zijn groente bij de tuinders. In de winter heeft de tuin een grote markthal waar van alles te halen is.
Dit bericht is schaamteloos gekopieerd van: Tuingeluk
