Morgen heb ik een ontmoeting met het team van de Edutuin op mijn tuinpark. Dat zijn de mensen die onder meer deze prachtige paddenpoel hebben gerealiseerd.
We gaan kennismaken en misschien al van gedachten wisselen over natuurlijk tuinieren. Ik ben benieuwd wat ze allemaal voor ideeën en plannen hebben, en waar onze raakvlakken liggen.
Ik vind Ronald Plassterk een sympathiek mens en politicus. Daar maak ik geen geheim van. En dan vind ik het leuk om helemaal aan het eind van de verkiezingsdag nog een hand en een roos te krijgen van één van mijn favoriete politici. Hij stelde zich ook nog netjes voor, alsof we niet wisten wie hij is.
En inderdaad, ik ga nog snel naar de stembus, want ik heb nog nooit mijn democratische plicht verzaakt, en na deze laatste call-to-action al helemaal niet.
Maar ja.., roos of geen roos, toch heb ik de overtuiging dat natuur en een duurzame toekomst voor de provincie en ons hele land het best belegd zijn bij de Partij voor de Dieren. Dus Marianne, here I come!
…En dan vanavond lekker uitslagen kijken, winnaars zien stralen, en verliezers horen vertellen dat ze eigenlijk toch gewonnen hebben. Heerlijk vind ik dat.
Come to think of it… Dat doet me terugdenken aan de tijd dat ik zelf 18 was en een aantal maanden op de groenteafdeling van Albert Heijn werkte.
Het moet op één van mijn eerste werkdagen zijn geweest dat een winkelende mevrouw mij om andijvie vroeg en ik haar naar de sla verwees. Toen ik later de sla moest aanvullen kwam de schaamte, …al kon ik ook de grap er wel van inzien.
