“Het gaat veel slechter met de oceanen dan tot nog toe werd gedacht. De kans dat op korte termijn veel in zee levende dier- en plantensoorten gaan uitsterven is zeer groot, volgens een onderzoek van het IPSO, een Britse organisatie van wetenschappers en experts.”
“Onze bevindingen zijn schokkend”
Je kunt zoveel doen voor meer natuur in je eigen tuin; van waardplanten plaatsen voor vlinders, tot nestkastjes bouwen voor solitaire bijen. Van snoeihout maak je een takkenwal wat een geweldig schuilparadijs is voor tal van dieren. Met water in de tuin, zelfs een kleine drinkschaal, breng je heel wat extra leven in de tuin. Stapelmuurtjes van afgedankte stenen vormen een veilig onderkomen voor tal van dieren, zeker in de winter.
Ook een doordachte plantenkeuze is erg belangrijk. Wie leven in zijn tuin wil, plant enkelvoudige bloemen; want die zorgen voor stuifmeel en nectar en de insecten die zo worden aangetrokken trekken op hun beurt dan weer andere dieren aan. Denk allereerst aan onze inheemse planten, dat zijn planten die in ons eigen land in het wild groeien en zich daar kunnen handhaven, maar ook tal van uitheemse soorten hebben hun natuurwaarde al bewezen. Interessante planten zijn die die de dieren voedsel in de vorm van blaadjes, nectar of bessen verschaffen.
En natuurlijk tuinier je gifvrij! Bestrijdingsmiddelen zijn niet alleen schadelijk voor de natuur en voor het milieu maar ook voor onze eigen gezondheid.
Dit artikel vond ik op Natuurlijk-Rijk dat blogt over ecologisch tuinieren.
Op internet zijn trouwens diverse meer en minder uitgebreide lijsten met waardplanten te vinden.
Eind jaren negentig stond de Amerikaan Charles Moore op zijn boot middenin de Grote Oceaan en verbaasde zich over al het plastic afval in zee. Hij was daarmee de ontdekker van de zogenoemde plastic soep, enorme hopen plastic afval die in groten getale ronddobberen in onze oceanen. Happy fisheating!
Waarschuwing: Dit artikel bevat schokkende beelden!
Zo af en toe bezoekt de Sint-Jacobsvlinder de Inspiratietuin. 
Hij valt op omdat ie zo klein is en felrood met zwart.
Een werkelijk prachtig vlindertje dat ik nog nooit eerder had gezien. Even had ik de illusie dat ik een nieuwe soort had ontdekt. Maar het blijkt een algemeen voorkomend vlindertje te zijn.
Daardoor niet minder mooi, though..
Dat zul je net zien. Werk ik koud vier weken voor de Dierenbescherming, raakt er een merel verstrekt in het net dat ik over de aalbessen heb gespannen. Ik vond namelijk dat de vogels wel genoeg van de bessen gesnoept hadden en dat de rest voor mij mocht zijn.
Het arme beest heeft een ware doodsstrijd gevoerd; het net zat om beide vleugels, poten en nek. Voorzichtig heb ik de hevig piepende merel opgepakt en beetje bij beetje het net losgeknipt. Maar hij was te zeer gewond; hij kon niet meer staan, niet meer vliegen. De dierenambulance heeft ‘m opgehaald, maar hij zal mijn aalbessennet niet overleefd hebben.
Denk je goed voor de dieren te zijn…
Maar wat nu? Net weg en dan maar weer geen bessenoogst? Of zal ik misschien aluminiumfolie in het net hangen om de vogels af te schrikken? Wie heeft suggesties?
Op de website van het Vlaamse Natuurpunt vindt je enkele praktische tips om lieveheersbeestjes te helpen.
Wie liefbeestjes – zoals mijn dochter ze noemt – in de tuin heeft, heeft geen middel tegen bladluizen nodig.
Adam Gormley uit Noosaville, Australië, werd bij het fotograferen van spinnen in zijn tuin gestoord door een hevige regenbui. Hij besloot over te gaan op het maken van beelden van waterdruppels op bloemen en bladeren.
Hij had er in eerste instantie geen idee van dat hij een mier in een waterdruppel van 3 millimeter doorsnee had vastgelegd.
‘Toen ik de foto’s op mijn camera bekeek dacht ik dat het vuil in de druppel betrof’, aldus Gormley. Op zijn computer zag hij pas welke bijzondere vangst hij had gedaan.
Ik was uitgenodigd bij de uitreiking van de Future for Nature Award 2011. Een prestigieuze internationale award voor bijzondere prestaties bij het beschermen van wilde dieren en plantensoorten. Het is tevens een aanmoedigingsprijs voor jonge talenten om hun belangrijke werk voort te zetten. De prijs geeft winnaars internationale erkenning, financiële steun, en toegang tot een netwerk van natuurbeschermers.
Zo kwam het dat ik om half 10 vanochtend al in een kil en uitgestorven Burgers’ Zoo (de hoofdsponsor) rondliep, alwaar het event plaatsvond.
Er ging een wereld voor me open, zoveel natuurbeschermers bij elkaar. Ik voelde me oprecht geraakt door hun prachtige werk en hun aangrijpende verhalen en beelden.
Een mooi en belangrijk initiatief van de Future for Nature Foundation.
De prijswinnaars van 2011 zijn:
Nooit eerder in mijn leven zag ik (bewust) een havik. Maar nu zat er gewoon één in de achtertuin. En niet zomaar even, hij (of zij) zat daar wel een half uur rustig om zich heen te kijken, zichzelf wat “te krabbelen en te grabbelen”, zoals mijn dochter zei. Volgens haar was het trouwens een havink, …een kruising tussen een havik en een vink.
Excuses voor de matige foto, met de verrekijker was elk detail goed zichtbaar, maar dichterbij kon mijn telelens ‘m niet halen.
Het egelhuis dat onder de kruidenspiraal komt, is klaar. Met dank aan Ralph, die er met behulp van mijn bouwtekening en zijn zaagmachine een bouwpakketje van maakte. Het enige dat ik nog moest doen was de boel in elkaar schroeven en afbeitsen.
Straks is er van het hele egelhuis niets meer te zien, omdat ie in het midden van de kruidenspiraal komt, diep onder de aarde dus.
Ik hoop maar dat de egel het wat vindt…
Opnieuw laat de Vogelbescherming ons live meekijken in de nesten van de steenuil, oehoe, ooievaar, boerenzwaluw, slechtvalk, boomklever, ijsvogel en purperreiger. Nog niet alle nesten zijn bezet, maar de slechtvalk en de ooievaar hebben al eieren gelegd.
Vandaag zag ik mijn eerste Kleine vos van het jaar in de Inspiratietuin. Hoewel de temperatuur nog niet zo hoog is, maakt de overvloedige zon van de laatste dagen dat vlinders toch actief kunnen zijn. Dat laatste las ik toevallig net op Natuurbericht.nl. Erg veel bloeiende planten zijn er nog niet, daarom doet vooral de Kleine vos zich tegoed aan bloeiende wilgenkatjes.
Kijk ook eens op de zeer informatieve site van de Vlinderstichting!
