Inspiratietuin

Mevrouw Mwaniki, vertegenwoordiger van Caritas Afrika, was één van de speciale gasten bij de viering van het 50-jarig jubileum van Vastenaktie vandaag in Den Bosch. In haar inleiding vertelde ze dat ze recent door het noordoosten van haar land, Kenya reisde, en vrouwen zag bedelen. Niet om geld, maar om water.

Ze was verbaasd toen ze eenmaal in Nederland, overal om haar heen water zag: in meren, in rivieren, in slootjes, en het viel ook nog uit de lucht.

Nog veel verbaasder was ze toen het haar opviel dat zuiver drinkwater hier gewoon uit de kraan komt, maar mensen desondanks water uit flesjes drinken. Is dat westerse decadentie of weten mensen niet beter, vroeg ze zich af.

En dat terwijl water uit flessen een 300 keer hogere CO2 uitstoot heeft dan kraanwater, dacht ik er zelf nog bij…

Wacht maar tot ze erachter komt dat wij met dat zuivere kraanwater onze wc’s doorspoelen, eindeloos baden en douchen, kranen onnodig lang laten lopen.

Opnieuw een inspirerende informatieavond bij Gezonde Gronden. Zo’n 20 belang-stellenden vertelden elkaar wat ze voor ideeën hebben, waardoor ze worden geïnspireerd en waar ze aan willen werken.

De avond werd georganiseerd door de werkgroep “Voedsel” van Transition Town Den Haag. Transition Town initiatieven hebben een ambitieus doel: je eigen stad, wijk, dorp voorbereiden op de combinatie van een permanente oliecrisis, de klimaatcrisis, en de noodzaak om te schakelen naar een economie die niet afhankelijk is van fossiele brandstoffen.

In Engeland zijn transition towns een dusdanig succes dat het concept nu wereldwijd uitwaaiert. De avond was boeiend en veel te kort. Er kwamen zoveel ideeën en initiatieven naar voren dat er gelukkig een vervolg komt.

Kijk voor meer informatie op de website van Transition Towns Nederland.

Uitnodiging aan mijn lezers!

Omdat ik nog weinig weet van dit onderwerp, zou ik het waarderen als iemand met iets meer kennis wil uitleggen waarom lokaal voedsel zo belangrijk is. Dat mag als reactie, maar je mag ook een bericht opstellen en dan publiceer ik dat hier met bronvermelding.

Bij de lezing over permacultuur leerde ik dat het belangrijk is in een goed permacultuur ontwerp om de onderdelen uit de tuin die veel aandacht nodig hebben of die we vaak gebruiken, dicht bij de plek te zetten waar we vaak komen.

Een stuk land of tuin valt dan in 5 zones in te delen:

• Zone 0, is de zone van jezelf, het huis, de plaats waar je je terug kunt trekken en je veilig voelt. Waar je goed voor jezelf en voor de rest van het gezin zorgt.
• Zone 1, is de zone direct rond het huis, het is handig om hier planten neer te zetten die je vaak gebruikt en veel aandacht nodig hebben zoals groenten en kruiden. Dan kun je ze lekker dichtbij, vers plukken voor elke maaltijd.
• Zone 2, is iets verder weg, hier liggen de grotere groentebedden, planten die je minder vaak gebruikt en die minder aandacht nodig hebben. Maar ook een kippenhok, kassen, of wateropvanginstallaties.
• Zone 3, is de landbouwzone, hier telen we aardappelen, granen en knollen, en liggen de meeste heggen en windkeringen die voor het huisklimaat van belang zijn waardoor we veel energie kunnen sparen.
• Zone 4, is de zone van weinig beheer, vee dat graast, houtplantages en verder laten we er wild fruit groeien.
• Zone 5, is de zone waar we als mensen niets meer doen behalve er zijn. Dit is de natuur zoals deze zich zonder actief ingrijpen van de mens laat zien. Door deze zone bouwen we een natuurlijk bestand van bacteriën, bodemdieren en insecten op die ons in de andere zone`s goed van pas komen.

Zelfs in het kleinste tuintje, zo leerde ik, is het van belang een zone 5 gebiedje te hebben. Kies dan wél voor een paar inheemse planten bij de start…

En tja.., zeg nou zelf, eigenlijk is het toch heel logisch? Dat wilde stuk tuin waar we niets meer mee doen, lijkt me boeiend om mee te experimenteren.

Op een rommelmarkt kocht ik voor € 5 een hele stapel gedateerde boeken. Waaronder een “Kruidkroniekje” van Lex Overeijnder uit 1979, met alleraardigste wetenswaardigheden over 25 kruiden. Maar ook het rijk geïllustreerde “Zakflora voor de duin- en kuststreek” uit 1983. “De wilde bloementuin” van Violet Stevenson (‘85) met zeer veel praktische tips, en plantnamen naar soort en eigenschappen. En “Kleurrijke tuinen” Van Modeste Herwig (’92).

Waarom ik ze kocht? Om me te laten inspireren. Overal haal je wel iets uit dat de moeite waard is.

De Inspiratietuin is nu nog niets. Ja, een idee, een richting, een bestemming, een droom…
Op dit moment gaat het nog om de inspiratie die ik zelf opdoe. Uiteindelijk wil ik vooral anderen inspireren.