De Koninginnedag vrijmarkt is een feest voor iedereen die gelooft in duurzaamheid en hergebruik.
Behalve 2e hands kinderkleding, schoenen, laarzen, speelgoed en voorleesboekjes, kocht ik ook een heleboel biologisch gekweekte groenteplantjes. Zoals courgette, pompoen, paprika, basilicum, komkommer en rucola. Inmiddels staan ze al in de grond.
Wat een leuk idee op het blog Groene Gedachten - peulen zaaien in toiletrolletjes. Maar dat kunnen ook erwten zijn, tuinbonen, sperziebonen, lathyrus, mais…
De Bomenkapper heeft houtsnippers in mijn tuin gekieperd, van een kastanje en een lijsterbes. Daar ben ik heel blij mee.
Ik ga er namelijk houtsnipperpaadjes van maken en misschien gebruik ik het ook wel hier en daar als mulchmateriaal. De houtsnippers verteren natuurlijk op den duur, maar dat is nou juist de bedoeling – ze dienen dan als een voedingsstof voor planten.
Aardpeer
Vandaag de zaden van De Godin ontvangen. De Godin verkoopt zaden van eetbare wilde planten, bloemen en granen.
Ik bestelde tuinamarant, rode melde, valeriaan, venkel, goudsbloem, rammenas, winterpostelein, aartsengelwortel, havikskruid, ooievaarsbek, damastbloem en de zwarte oerparel, een historische erwt uit Tirol.
…en natuurlijk waar het me allemaal om begonnen was: de aardpeer!
Maar de aardpeer viel een beetje tegen. Allereerst zitten er maar 4 knollen in het zakje. En bovendien staat er op het zakje: “Oogsten vanaf oktober als de planten bovengronds afsterven”.
Daar gaat de eetbare windkering die mij de komende winter zou moeten beschermen tegen de kou. Misschien moet ik me op dat plan nog eens bezinnen…
Vandaag heb ik iets gedaan dat absoluut verboden is. Middenin de lente, en vol in de knop heb ik een perenboompje verplaatst in de achtertuin.
Hij stond al jaren weg te kwijnen op een plek met veel schaduw, en hij heeft nog nooit vrucht gedragen. Dus veel erger kan het niet worden, schatte ik.
Nu staat ie veel zonniger en geeft ie wat schaduw aan de aalbes eronder.
En dit is hoe mijn inspiratietuin er nú uit ziet. De krokusjes bloeien prachtig onder de fruitbomen.
Hoera!!! Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar vandaag kreeg ik de sleutel tot mijn eerste inspiratietuin. Nou ja inspiratie.., voorlopig is het niet meer dan een woestenij met een bouwval dat voor tuinhuisje doorgaat. Werkelijk alles moet er aan gebeuren. Dus voorlopig ben ikzelf even degene die zich laat inspireren. De foto dateert overigens nog van het eind van vorige zomer. Inmiddels is alles natuurlijk kaal. Actuele foto’s hoop ik binnenkort te publiceren.
Het bestuur van het tuinpark is leergierig en staat erg open voor mijn plannen met biologische tuinbouw en permacultuur. Dat is fijn, want permacultuur-tuinen zien er meestal niet bepaald uit als keurig onderhouden tuinen. Goed voor de aarde en de mens zijn ze daarentegen wél.
Van dat laatste hoop ik op termijn anderen te overtuigen en ze te inspireren om ook over te stappen. Niet voor niets heb ik gekozen voor de meest centraal gelegen tuin van het hele park. Daar is over nagedacht.
Vandaag kreeg ik ‘m al thuisgestuurd: de biologische zadencatalogus van De Bolster. Met geweldige productbeschrijvingen, mooie afbeeldingen, en bovendien veel tips en adviezen. Heel nuttig voor mensen die nog maar net met een eetbare tuin beginnen, zoals ik.
Gezonde Gronden verkoopt de nieuwe collectie biologische zaden van De Bolster.
Op voorraad zijn blad- en stengelgewassen, koolgewassen, peulvruchten, vruchtgewassen, wortel- en knolgewassen, kruiden, en groenbemesters. Ik heb flink toegeslagen en maar liefst 35 zakjes gekocht om de transformatie van mijn achtertuin naar een eetbare tuin te helpen realiseren.
Zaterdag 13 maart van 11.00 -16.00 uur is Gezonde Gronden opnieuw open als je zelf ook zaden wilt kopen.
Mijn woonkamer grenst aan de achtertuin, en is ’s winters echt koud, zeker als de noodoostenwind erop staat. De muren zijn niet geschikt voor spouwmuurisolatie, dus moet ik iets anders verzinnen om te isoleren. Ik heb bedacht de natuur een handje te laten helpen. Over een flink deel van de breedte van de tuin wil ik een smalle windkering maken, die de tuin scheidt van de woning en het 2 meter brede terras daartussen.
En dan het liefst volgens de principes van permacultuur. De windkering moet dus meerdere doelen dienen, en ook nog uit verschillende hoogtelagen bestaan. Behalve dat ie de koude wind moet breken en dus hoog moet zijn, wil ik dat ie eetbaar is, en ook nog dient als steun voor bonen. En ook insecten moeten er een beschut plekje kunnen vinden.
Met mijn nog beperkte kennis van permacultuur ga ik toch maar gewoon aan de slag. Fouten maken mag. De hoogste laag wil ik laten bestaan uit aardpeer, zonnebloemen en maïs. De middelste laag moet bestaan uit tuinbonen en sperziebonen die tegen de lange stengels op kunnen klimmen. En voor de onderste laag kies ik dan courgette of misschien pompoen. De strook wordt ca. 6 meter lang en een halve meter breed.
Dat is althans het plan. Mijn enige zorg is of er voldoende zonlicht zal zijn, want het krijgt alleen de ochtendzon. Ook vraag ik me nog wel af of de wind wel voldoende wordt gekeerd als ’s winters de bladeren zijn gevallen…
Jouw feedback op dit idee is van harte welkom! Het kan vast nog beter.
