Pruimenjam, maar liefst 5 potten, pruimentaart, pruimen door de yoghurt, pruimenjam door de vla, losse pruimen, fruitsalade met pruimen. Ik geloof echt dat dát het is waar ik nu zo misselijk van ben. En m´n boom hangt vol met nog vééél meer pruimen.
Architectenbureau Kraaijvanger heeft het veldje achter haar pand omgespit en vol geplant met groenten en kruiden. De medewerkers kunnen zich ontspannen in de tuin door het onderhouden van de moestuin. Het past in hun visie op duurzaamheid. Lees meer…
Even snel langs de tuin voor wat tuinbonen, dille en peterselie. En aardbeien voor het toetje. Wat een genot!
Dat is lekker ontbijten met heerlijke zoete aardbeien uit de tuin.
Helemaal vol met vruchten hangt de pruimenboom in de Inspiratietuin. De Europese cultuurpruim – de prunus domestica – kent vele rassen. Ben wel benieuwd om te weten welk ras ik heb staan. Zelf gok ik op de Reine Victoria, maar als iemand het weet mag ie het zeggen.
Weet iemand welke soort dit is?
De moestuin is in opmars in Amsterdam. Niet als laatste modegril binnen de grachtengordel. Nee, het gebeurt in de naoorlogse wijken, eufemistisch de ‘tuinsteden’ genaamd. In de Amsterdamse tuinstad Nieuw-West beginnen bewoners een buurtmoestuin of nemen het initiatief tot stadlandbouw.
Openbare ruimte
Groen en eetbaar is de nieuwste trend. Je kunt geen krant of tijdschrift openslaan of er is sprake van de groene huisje-boompje-beestje-mode met daktuinen, verticale tuinen, buurttuinen of stadlandbouw. “Weg die grijze tegels; ruimbaan voor geuren en kleuren. Verbouw je eigen groente, fruit en kruiden”, luiden de koppen. Voortrekkers als ir. Fransje de Waard auteur van Tuinen van Overvloed, permacultuur als duurzame inspiratie voor de leefomgeving, waarvan binnenkort een nieuwe versie verschijnt, pleiten al jaren voor een eetbaar landschap. Tot voor kort liepen deze voortrekkers in hun idealistisch enthousiasme op tegen de gevestigde orde van ambtelijke regels en esthetische principes van architecten.
Stadsmens wil boeren
Het tij lijkt te keren, zo blijkt uit bijvoorbeeld het “Inspiratierapport Buurttuinen” en de tentoonstelling over mogelijkheden van stedelijke landbouw in het architectuurcentrum Amsterdam (ARCAM). Beide kiezen voor het politiekcorrecte principe van de sociale cohesie bij deze nieuwe vorm van vergroening van de stad.
Maar er is volgens De Waard meer aan de hand dan die ambtelijke noemer ‘sociale cohesie’. De opkomst van stadsmoestuinen, daktuinen en stadlandbouw laat een groen maatschappelijke bewustzijn zien. “We willen weer voelen, zien en ruiken waar ons eten vandaan komt. De milieuproblematiek en het uniforme smaakdictaat van de massaproductie gaan ons steeds meer tegen staan. En we realiseren ons dat we in Nederland alleen de lasten en niet de lusten dragen van de agro-industrie. Een sector die voornamelijk voor de export produceert.”
Gemeenschapsgronden
De openbare ruimte moet volgens De Waard weer worden wat het eigenlijk is: onze gemeenschapsgronden. “Dus laat die strakke saaie grasvelden tussen het asfalt aan bewoners met groene vingers. Het kan zelfs een creatieve oplossing zijn voor de bezuinigingen op groenvoorzieningen van de gemeente!”
Geleidelijk aan zie je de boerende stedeling inderdaad de binnentuinen van flatgebouwen, de aangeharkte plantsoenen en strakke gazons in Nieuw-West veroveren. Hoewel de gemeente en corporaties het belang zien van de sociale cohesie van samen tuinieren, zijn hun procedures taai en roepen daarmee tot groene burgerlijke ongehoorzaamheid op.
De Groene Vaart
Nieuw-West is een stadsdeel met lage inkomens, een hoog percentage werkloosheid en een flinke dosis sociaal isolement. De oproep om samen een buurtmoestuin te beginnen viel hier dan ook in vruchtbare aarde. Voor de Groene Vaart meldden zich vrouwen uit Nederland, Suriname, Irak, Indonesië, Marokko, en Turkije.
“Onze buurtmoestuin is nu nog wel een smalle strook, maar zo vertelt Annet Horn, begeleider van de tuingroep de Groene Vaart , we zijn in gesprek met het stadsdeel om de gazons langs de weg bij onze tuin te trekken.”
Sinds een jaar bewerkt de tuingroep de buurtmoestuin volgens het principe van permacultuur. “We leren het hoe of wat met groente en kruiden, over de aantrekkingskracht voor insecten van bomen en planten, over koken met verse ingrediënten en over de medische werking van kruiden. Gezamenlijk wroeten in de aarde schept een sterke band. Dat is het grote verschil met een volkstuintje, waar iedereen zijn eigen stukje grond heeft.”
Désirée Crommelin
Gezonde Gronden organiseert een paar leuke activiteiten op zondag 13 februari in de Permacultuur tuin in het Haagse Zuiderpark.
Er is vanaf 12.30 uur een Tuinmiddag waarbij je de Permacultuur tuin en het Ecologisch paviljoen kunt komen bekijken, en je kunt laten informeren.
En vanaf 15.00 uur is er een netwerkbijeenkomst met entertainment voor potentiële groene ondernemers.
De Berlijnse wijk Kreuzberg staat om meerdere dingen bekend: de Turkse gemeenschap die er woont, het linkse krakersvolk dat er bivakkeert, en de enorme opkomst van hippe jongeren en dito winkels/cafés/werkplekken. Dit botst zo nu en dan met elkaar, maar het zorgt ook voor een enorm leuke wijk om te slenteren en uit te gaan.
Sinds 2009 bestieren enkele buurtbewoners de Prinzessinnengarten: een stads- en volkstuin in de ruimste zin van het woord. Op een braakliggend terrein van 6000 vierkante meter, midden in Kreuzberg hebben zij een ecologische/biologische gemeenschapstuin aangelegd, waar buurtbewoners hun eigen groenten en planten kunnen kweken.
Het belangrijkste doel is om alle bewoners dichter bij elkaar te brengen, maar inmiddels koopt Berlijn wat graag zijn groente bij de tuinders. In de winter heeft de tuin een grote markthal waar van alles te halen is.
Dit bericht is schaamteloos gekopieerd van: Tuingeluk
Tijdens de workshop Je eigen tuin binnenshuis leerde ik zaadjes te laten ontkiemen. En het is gelukt!
Na 10 dagen is dit de tuinkers. Dat heeft twee keer zo lang geduurd als er normaal voor staat, maar ik vermoed dat dat met mijn koude keuken te maken heeft, en misschien ook met wat onvoldoende licht.
Ook de kikkererwten zijn gelukt en daar heb ik vanavond hummus van gemaakt. Maar of ik mijn zelfgemaakte hummus nou zo lekker vind…, ik weet het niet. Ik zal het morgen nog eens proeven.
Gisteren heb ik bij Gezonde Gronden de workshop Kiemen en Microgroenten bijgewoond.
Zoals we allemaal weten is het in de winter door de kou lastiger om aan vers groen te komen, om bijvoorbeeld een lekkere voedzame salade van te maken. Maar toch is dat een stuk makkelijker dan het lijkt, leerde ik vandaag. Namelijk door dit groen zelf te kweken, en wel binnenshuis.
Het leukste onderdeel van de workshop vond ik om simpelweg door kijken, ruiken en proeven te ontdekken om welk zaad het ging. Er was tarwe, mosterdzaad, linzen, broccolizaad, venkel, fenegriek, radijszaad, zonnebloem, alfalfa, enz., enz.
En natuurlijk zijn we ook zelf aan de slag gegaan. Met als gevolg dat ik nu in de keuken kikkererwten en tuinkers laat ontkiemen. Althans.., dat probeer ik. De tuinkerszaadjes liggen in een plastic bakje (hergebruik!) op een vochtig koffiefilter te wachten op wat komen gaat. En de kikkererwten staan in een conservenpot onder water een nachtje te weken.
Wordt vervolgd…
In het Haagse Zuiderpark wordt gewerkt aan een permacultuurtuin en paviljoen onder de titel “Eetbaar Park”. De tuin komt tot stand door cursussen en trainingen, maar ook met hulp van vrijwilligers, en scholen en verenigingen in de vorm van een educatief programma.
Op vrijdag 22 en zaterdag 23 oktober vindt de officiële opening plaats van het Eetbare Park. Vrijdag wordt een symposium gevolgd door de officiële opening door wethouder duurzaamheid Rabin Baldewsing.
Zaterdag zijn er van 10 – 17 uur op diverse locaties workshops, presentaties, films, én niet te vergeten een kinderprogramma.
Het complete programma vind je op de website van Gezonde Gronden.
